Тие обвинуваат, но се разоткриваат: кој ја спушти дебатата на дното?
Да го наречеш премиерот „уличар“, а притоа самиот да користиш токму таков речник, е политичка иронија во својата најчиста форма. Наместо аргументи, се нудат етикети; наместо дебата, квалификации што повеќе личат на сопствен опис отколку на критика. Во обид да нападне, опозицијата всушност го оголува сопствениот стил на комуникација. Па сосема природно се наметнува прашањето – ако ова е нивото од кое се делат лекции, тогаш како изгледа она што тие го сметаат за политичка култура? Опозициската СД...